Tragizm XXI wieku

W męczarniach umiera kobieta

Bo prawo było ważniejsze od ludzkiego życia

No, i to jest tragizm wieku dwudziestego pierwszego wieku

Dzieci opustoszałe, osierocone, głodne to zapada w pamięci człowieka

Tym wszystkim ludziom należy się przyzwoita opieka

Ulicą wędruje oszołom, porzuciła go rodzina

Z zimna drży, żaden palec mu się nie zgina

I te istoty należy wesprzeć, bo jeżeli my tego nie zrobimy

Kisić się będą na dworze, do końca swojego życia

I to jest właśnie tragedia

Że, na świecie dalej istnieją takie przypadki