Troska
Zawsze warto poczekać,
ten jeden dzień
w nadziei na ukojenie,
przypomnieć sobie
co niesie czas,
ten spokój ducha,
to odmłodzenie.
Tak jak słońce zachodzi,
by przywołać deszcz
i schłodzić ciepłe serce,
tak ja jestem - blisko w snach
i biorę Cię
za rękę…
Komentarze (3)
Ty???
Aż trzy znaki zapytania, więc odpowiem. Cokolwiek ma Pani na myśli - tak, to ja. Na poprzedni Pani komentarz nie odpowiadałem, bo uznałem go tylko za niezbyt elegancką zaczepkę pod wierszykiem, który napisałem prawie 20 lat temu. Postanowiłem tutaj dodać trochę tekstów z przekroju lat i wziąć może udział w jakiejś dyskusji. Np na temat tego, jak nasza umiejętność pisania ewoluuje. Lub to, że nasze własne wiersze nabierają z biegiem lat dla nas innego znaczenia... Niestety widzę, że strona ta - a przynajmniej jej część poświęcona komentarzom, to co najwyżej kółko wzajemnej adoracji, a w najlepszym razie opuszczona biblioteka. Poza tym maniera pisania komentarzy w wielu przypadkach przypomina tu styl tik-toka, w czym się nie odnajduję...
Kłaniam się i mimo wszystko zapraszam. :)
Proszę mi z łaski swojej przypomnieć o który komentarz chodzi??
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania