trudna droga

nie umiesz już przejść

przez ten park

kiedy drzewa mają po sto rąk

poplątane w grymasach gałęzie

przygarbione ramiona

brązowe korzenie podchodzą coraz bliżej

brudne i nachalne

jak nieogolone męskie nogi

nawet asfalt pofałdowany

jak ludzka twarz w napięciu

pomarszczone czoło

nie pomaga słońce

rozświetlając każdą zasłoniętą

alejkę

drżące palce naśladują zwinięte liście

przecież możesz się spóźnić

o parę minut