Trzcinowe ciżemki

płakały i szły w nocy, ale to nie ich płacz

malował czerwień, to nieskalano-żałobne

gwiazdy oświetlały pogorzelinę

i kobiety które układały skargi

na spalonych liściach. później człapały dalej

i dalej, a rdzawe ślady wskazywały im drogę

do miejsca, gdzie zakwitły maki wśród dławiącej ciszy,

jest niczym bosa dziewczyna – ona wciąż tańczy

i nuci drugą sonatę fortepianową Chopina

więc, powiedz mi matko co zdarzy się jutro,

w co przystroisz ziemię i spróchniałe krzyże

https://youtu.be/fxlQlPZHhec