Trzeźwe oczy

Lat już sporo upłynęło

Gdy przeżyłem chwile hańby

Okowita mną władała

Oddalając mnie od prawdy

Umysł w stanie upojenia

Dawał odlot od szarości

Nie był zdolny do myślenia

Żeby spojrzeć prawdzie w oczy,

Że tak dalej już nie można

Bo zbyt dużo w życiu stracę

Gdy nie zerwę z okowitą

Żonę, dzieci, także pracę.

Gdy to do mnie już dotarło

I spojrzałem prawdzie w oczy

Porzuciłem okowitę,

By już dalej się nie stoczyć.

Dziś, gdy rano przy goleniu

Patrzę w lustro, w trzeźwe oczy

Z dumą myślę, że me życie

Rak dopingu już nie toczy.