Trzy bicia

Chwycił ją za gardło, a następnie podniósł. Krew ściekała mu między palcami. Strużka czerwonego płynu powoli torowała sobie drogę między włosami jego przedramienia, niczym rzeka zalewająca drzewa podczas powodzi. Jej oczy odpływały w niekończący się rejs po morzu śmierci, tonąc w głębi czaszki. Powieki drgały, niczym popsuta zabawka dla dzieci. Policzył bicia serca. Wystarczyły trzy. Tak, jak uczył go Andriej. Jedno, podczas którego krew tryska najmocniej, prawie jak z fontanny w centrum Moskwy. Drugie, podczas którego ofiara zdaje sobie sprawę jak szybko ulatuje z niej życie. Trzecie natomiast... Trzecie jest ostatnie. Ostatnie uderzenie, ostatnia myśl, ostatnie spojrzenie.