Tu Echo

Ja nimfa Echo wyrzucona

W głąb czerni

Z twego serca ponoć

Przez twe silne

Ramiona

Płaczę

Patrzę jak patrzysz w odbicie

Twarzy własnej

Którą i ja pokochałam

Podziwiasz

W zachwycie

Samotny

Samego siebie chyba wypada

Kochać trochę

Jednak nie ponad wszystko

Kochany

Ci biada

Narcyzie

Jakże jest łatwo powiedzieć

Piękny jestem

Nie zważając że lustro kłamie

Nie możesz tego

Wiedzieć

Ja widzę

Kłamliwe jezioro tobie pozwoliło

Pokochać twarz

Przysłoniło ci egoizm i pychę

Powiem że

Zniewolił

Mam rację

Niespełnione będzie życie twoje

Narcyzie mój

Bez miłości różnego od siebie kogoś

Podobne teraz

Moje

Bez ciebie

I pomarłeś Narcyzie niespełniony

Na twą cześć

Lub nie cześć kwiat narcyz nazwano

I on teraz

Zhańbiony

Rośnie

Ludzie nie widzą prostej przestrogi

Już nie uciekną

Gdy pycha przysłoni oczy mydlane

Egoizm poplącze

Nogi

Zgrabne

Staniecie się kwieciem bezużytecznym

Którego piękno z zewnątrz

Podziwiać będzie można stale i stale

Bez wnętrza

Niebezpiecznym

Pycha grzechem

Nie widząc dumni uczuć waszych

Gnamy w tańcu

Miłosnym miłości niezrozumiałej

Wprost do

Grobów naszych

Jak my pięknych