tu i teraz

rozłożyła ramiona niczym skrzydła

wtulił się i odleciał

wiedział że to tylko jedna z chwil

zbyt niewyraźna na jutra

zamknął więc oczy żeby nie widzieć

zagubienia

które po śladach znaczyło nową trasę

a noc nie dawała spokoju

i zapisywała na czarno każde uderzenie

zmysłów

 

kiedy szał minął nie był już tym samym

choć nadal człowiekiem

może z ciemniejszym odcieniem skóry

zdartej wcześniej do długo liczonych ran

 

dlatego zdziwił się gdy zobaczył

że czeka na niego czas przecież od dawna

lekceważył wskazówki

Średnia ocena: 3.4  Głosów: 17

Zaloguj się, aby ocenić

Komentarze (20)

  • Trzy Cztery 8 miesięcy temu
    Szczęśliwi czasu nie liczą. A nieszczęśliwi?... Liczą rany? Może o tym mówi puenta wiersza. Jedna chwila "wtulenia", nawet niezbyt wyraźna, pozwala "zamknąć oczy na jutra" i - poczuć odlot. Starasz się połączyć obraz spokoju i ukojenia z... "szałem". Takie rzeczy się zdarzają.

    Wiersz jest jakby "rozpędzony w miejscu".

    (Przez chwilę pomyślałam, że słowa w wierszu mógłby wypowiadać koń z obrazu Podkowińskiego:))
  • laura123 8 miesięcy temu
    Dziękuję za refleksje po przeczytaniu. Cenne są dla mnie.
    Pozdrawiam.
  • befana_di_campi 8 miesięcy temu
    Bardzo śliczne :-) 5!
  • laura123 8 miesięcy temu
    Dziękuję, Befanko.
  • befana_di_campi 8 miesięcy temu
    laura123 La-U-ra wróciła!!! A już się o Ciebie martwiłam ;-) Jędza za jędzą :-D Niejednokrotnie brutalną :-D
  • laura123 8 miesięcy temu
    Befanka, my tylko mamy temperament... ognisty. To zaleta, a nie wada, prawda?
  • Lotos 8 miesięcy temu
    Bardzo dobry wiersz od początku do końca.
  • laura123 8 miesięcy temu
    Dziękuję, Lotos.
  • Narrator 8 miesięcy temu
    Bardzo mi się podobają te dwa wersy:
    „kiedy szał minął nie był już tym samym
    choć nadal człowiekiem”

    a dokładnie przeskok słów, cudowne przetworzenie prostej myśli. Wszystko jest tutaj wydłużone, przeciągnięte, zatrzymane na dłużej, jak na niektórych obrazach El Greco.
  • laura123 8 miesięcy temu
    Myślałam, że to akurat spotka się z krytyką, więc zaskoczenie.

    Dziękuję za komentarz.
    Pozdrawiam.
  • Celina 8 miesięcy temu
    Bardzo dobry tekst i tytuł. 5.
  • laura123 8 miesięcy temu
    Dziękuję, Bogumił.
  • Dekaos Dondi 8 miesięcy temu
    Całość, lecz najbardziej↔ 2 ostatnie, gdzie czas i wskazówki. Można różnie rozumieć. Czego dotyczyły np?
    "że czeka na niego czas
    przecież od dawna lekceważył wskazówki"
    Tak bym zapisał↔zdaniem mym.
    Pozdrawiam:)↔5
  • laura123 8 miesięcy temu
    Dziękuję, DD.
    Pozdrawiam.
  • Bożena Joanna 8 miesięcy temu
    Jakie wskazówki? Że wszystko mija i ma swój kres czy lekceważenie i zadane rany? Te wskazówki nie brzmią jednoznacznie, ale to moje przypuszczenie. Może to droga każdego z nas wśród wzlotów i upadków? Futurologia?
    Bardzo ciekawy wiersz o ludzkiej doli.
    Serdecznie pozdrawiam!
  • laura123 8 miesięcy temu
    Czasami lekceważymy jakieś znaki, chociaż są dobitne, wymowne, może wolimy oszukiwać się, że wszystko gra?
    Przyszłości nie można przewidzieć, ale trzeba być gotowym na wszystkie ewentualności, bo inaczej byle co złamie nas, jak gałązkę.
    Dziękuję, Bożenko, za bardzo ciekawy komentarz.
    Pozdrawiam równie serdecznie.
  • Marek Adam Grabowski 8 miesięcy temu
    Ciekawy wiersz. Pozdrawiam 5
  • laura123 8 miesięcy temu
    Dziękuję, Marku.
    Pozdrawiam.
  • Józef Kemilk 8 miesięcy temu
    Dobry
  • laura123 8 miesięcy temu
    Dziękuję, Józefie.

Napisz komentarz

Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania