Twarz

Wpatrujemy się przez dekady w zwierciadła smartfonów

witryny sklepowe

ekrany kinowe

billboardy miast

odbicia szyb

Zgubiliśmy swoją twarz w głębinach prehistorycznych mórz, rzek i kałuż,

gdzie majaczyła niewyraźnie na powierzchni wody, na skraju ludzkiego umysłu

Piękna bo nieuchwytna, z każdą zmarszczką inna

Teraz leży sztywno na operacyjnym stole

jak muzealny eksponat

rzeźbiony pod dyktando trendów i skalpela

Źródło samouwielbienia i zniszczenia