Twe usta wypowiedziały me imię
Twe usta wypowiedziały me imię,
Me serce się poruszyło,
I wciąż się dziwię,
Czemu moje życie się rozkruszyło,
Wiem, że nie umrę,
Muszę, żyć dla ciebie,
Ale w głowie mam dziurę,
Chyba chce być już w niebie,
Wiem, że nie będziesz tęsknić,
Mimo iz powtarzasz me imię,
Chcę swe życie prześnić,
I nie budzić się po zimie,
Proszę pozwól mi umrzeć,
Aby końca świata nie ujrzeć
Komentarze (2)
Ash. Naiwność prześnienia życia bije w oczy. To ani po Bożemu ani po ludzku. Według Boga to "najpierw starajcie się", a według ludzi "Jak sobie pościelisz tak się wyśpisz. Według mnie; >same gołąbki nie wpadną ci do gębki< Do aktywnych świat należy. Alleluja i do przodu(O–TR)
Od zakochanego nie można spodziewać się racjonalnego myślenia i działania. Jest pełen sprzeczności. Oceniać nie należy logiki wypowiedzi ale środki wyrazu które są coś warte ( dla mnie na 3+)
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania