Twenty hours later

Tu nie ma życia

Dwadzieścia godzin w drodze

Tu nie ma naszej polityki, złotówek i inflacji, dużej jak długa droga z nieba do piekła

Tu nie ma moich problemów

Wszystko tu cudze

Przyjezdni, na chwilę

Pobudka o szóstej, obiad dwunasta, odpoczynek po piątej

Słucham i czytam

Tak chyba wygląda szczęście

Tak wygląda nie bycie

Chcę więcej i więcej

Sycić się niebytem

Po co wracać?

Jeśli wrócę

Ona będzie chciała wiedzieć