Tyle nas

Wiatr jest ze mną kiedy ciemno.

Szlaja się z nim deszcz.

Drapichrusty dwa; do pięt im

nie doskoczy pies.

I parasol całkiem zbędny -

zasłaniałby świat,

ten nade mną - chociaż ciemność,

ale pod nim ja.

Kiedy jasno, aż mi ciasno,

tyle słońca smug.

Choć niestałe, ale barwią

kałuże u stóp.

A gdy biało, ja na całość

pod leciwy świerk,

by opadły płatki szadzi

i ukryły mnie.

By nie dojrzał nikt, że ręce

w rękawicach drżą,

gdy wiatr ze mną...

Nie podejrzą,

jak oczy się szklą.

Komentarze (8)

andrew24 pół roku temu

...
niejasność myśli
ukazuje nieskończoność
...
Pozdrawiam serdecznie 5
Miłego dnia

TseCylia pół roku temu

Miłego popołudnia, andrew.
Dzięki:)

Grafomanka pół roku temu

W deszczu można spokojnie płakać, nikt nie zobaczy łez... lekko bardzo poprowadzony wiersz, choć nie na lekki temat. Gratulacje! 6

TseCylia pół roku temu

I w deszczu, i w śniegu. Dzięki, Grafi:)

Grisza pół roku temu

Bardzo to kobiece. Damskie. Dziewczęce.
Uwierzcie panny, że podobne doznania są nieobce i nam. Kawalerom.
Może inaczej to odbieramy. Może nie zawsze szklą się oczy. Ale emocje są tożsame.
Chociaż... Z wiekiem człowiek obojętnieje.
Mówię za siebie, bo Was, TC i G, jakkolwiek nie deklarujecie się PESELowo, to jednak, chyba mogę odnieść wrażenie, że jeszcze dzieli ode mnie pewien dystans.
Pozazdrościć...

TseCylia pół roku temu

Grisza, nie twierdzę, że taki stan jest obcy mężczyznom, a na pewno niektórym.
Co zaś w kwestii liczby wiosen, ile ich liczysz? Zaraz się okaże kto komu może zazdrościć;)

Grisza pół roku temu

TseCylia,
Hmmm, co by tu powiedzieć, żeby nic nie powiedzieć...
Mam bardzo, bardzo dorosłe dzieci...

TseCylia pół roku temu

Grisza zatem jesteśmy w tym samym wieku ;) Moje też bardzo dorosłe. Tylko matka - wariatka, no więc... ;)

Tyle nas

Komentarze (8)

Napisz komentarz