( Tylko dla odważnych!)

OSTRZEŻENIE!

Ten tekst to nie regularna opowieść - to portal do świata, gdzie czas i logika tracą znaczenie.

Czytając dalej, możesz doświadczyć dezorientacji, rozmycia granic między snem a jawą,

a nawet poczuć, że twój własny umysł zaczyna ''tańczyć'' w rytmie nieznanych praw.

Miej świadomość, że odpowiedzialność za to, co wydarzy się z tobą po przekroczeniu tej granicy, spoczywa wyłącznie na tobie. Jeśli nie jesteś gotów na psychodeliczną podróż w głąb chaosu i paradoksu, odłóż ten tekst i wróć, gdy twój umysł będzie bardziej odporny.

Czytasz na własne ryzyko.

___________________________________________________________________________

27 kroków do Wszechświata.

Krok 1: Przygotuj się na nieprzewidywalność.

Nie ma gwarancji, że Wszechświat zachowa się racjonalnie - wręcz przeciwnie: to ty jesteś obsługiwanym, a świat jest samego siebie serwisem z własnymi błędami. Np.:jeśli widzisz, że czas zastyga na porze herbaty, nie panikuj, w zasadzie zawsze zastyga, ty tylko tego nie zauważałeś.

Krok 2: Zacznij dzień od powitania niewidzialnego kota.

Niewidzialny kot jest strażnikiem twojej percepcji. Mówi słowami, które słyszysz tylko w ciszy. Zignorowanie kota oznacza, że twoje sny mogą zacząć wychodzić na jaw bez zezwolenia.

Krok 3: Nie próbuj mierzyć tajemnicy linijką.

Tajemnica jest jak cień mgły, który zawsze unika twojej ręki. Każde próby jej zmierzenia kończą się trzęsieniem podłogi i krzykiem z głębi twojej pamięci.

Krok 4: Rozłóż skarpetki w kierunkach kardynalnych.

Jeśli usłyszysz huk niewidzialnego pociągu, wiedz, że Wszechświat zresetował swoją pamięć. Skarpetki są tarczami ochronnymi - pamiętaj, nie zmieniaj ich położenia bez wyraźnej potrzeby.

Krok 5: Czytaj instrukcję do góry nogami raz na dwa tygodnie.

To pozwala na synchronizację czakr rzeczywistości i prostowanie skręconych linni czasu.

Skutki uboczne obejmują zmianę barwy twoich snów na zielono-fioletowe.

Krok 6: Kiedy pojawi się poczucie, że patrzysz na siebie z zewnątrz - nie uciekaj.

To znak, że Wszechświat wykonuje diagnostykę twojej świadomości. Użyj tej chwili, by wypowiedzieć 7 słów ,,nie'' bez ruchu warg.

Krok 7: Jeśli nagle znikną twoje stopy, uspokuj się.

To tylko efekt uboczny czasowego wyłączenia grawitacji. Możesz użyć do chodzenia promieni światła lub ciepła podłogi.

Krok 8: Umieść lustro w miejscu, które mijasz najczęściej.

Lustro odbija nie tylko twój obraz, ale też fragmenty twojej alternatywnej jaźni. Każde potarcie rogów lustra to rozmowa z tymi cieniami - zachowaj ostrożność.

Krok 9: Nie lekceważ sześciu dziwnych dźwięków, które słyszysz na samym początku miesiąca.

To tajne wiadomości wysyłane przez Wszechświat do tych, którzy potrafią je usłyszeć. Zapisywanie ich skutkuje czasowym rozszerzeniem pola widzenia o dodatkową trzecią ulicę w twoim mieście.

Krok 10: Tańcz rytuał płynącej mgły, jeśli poczujesz, że coś zgrzyta.

Rytuał ten wymyślono na planecie umarłych snów. Tańcz powoli, z zamkniętymi oczami, aż usłyszysz śmiech pradziatków.

Krok 11: Znasz zasady gry zasłyszanej przez śpiew ptaków w środku nocy?

Nie pytaj, nie odpowiadaj, ale staraj się grać. Inaczej twój sen stanie się pętlą bez wyjścia.

Krok 12: Obserwuj zbierające się cienie w kącie pokoju.

Cienie te są twoimi niewypowiedzianymi myślami. Pozwól im odtańczyć dla ciebie samotny bal o północy.

Krok 13: (Przerywany monolog szaleńca)

,,Ależ ja wam mówię, że... nie ma instrukcji! To wszystko jest kroplą, która chce rozlać się na pustkę! Pomyślcie o żółwiu, co trzyma planetę na grzbiecie! Ten wszechświat nie ma takiej logiki! Przestańcie go szukać w tych przepisach!''.

Krok 14: Jeśli poczujesz, że zapach twojej ulubionej książki zmienia się w zapach deszczu - nie próbuj go zatrzymać.

To znak, że twoja wyobraźnia wchodzi w nowy wymiar. Wdychaj głęboko jak pióro unoszone przez wiatr.

Krok15: Zaproś nieznanych gości z twoich snów na kolację.

Zachowaj się jak najbardziej naturalnie. Pamiętaj, że oni znają cię lepiej niż ty sam.

Krok 16: Pamiętaj, że głos, który słyszysz w ciszy, może być echem przyszłości.

Zapamiętaj jego melodie i słowa, nawet jeśli nie rozumiesz ich znaczenia - przyjdzie czas, by je odczytać.

Krok 17: Każde spojrzenie w ciemne lustro jest lądem obcym i pełnym tajemnic.

Podążaj za nim z wyobraźnią, ale nigdy nie dotykaj jego powierzchni.

Krok 18: Zapisz trzy rzeczy, które widziałeś tuż przed zaśnięciem.

Ich suma jest kluczem do otwarcia drzwi, których istnienia nie podejrzewałeś.

Krok 19: Kiedy usłyszysz dźwięk spadających gwiazd zrób dokładnie trzy kroki do tyłu.

To sposób na uniknięcie zapętlenia się w trajektorii przeznaczenia.

Krok 20: Jeśli twoje odbicie zacznie się uśmiechać inaczej niż ty - pozdrów je.

To znak, że zaczyna między wami iskrzyć nowa wersja przyjaźni.

Krok 21: Spróbuj zapomnieć o porach dnia.

One istnieją tylko po to, by trzymać cię w ramkach, które wszechświat chce zniszczyć.

Krok 22: Nie trać kształtu podczas chodzenia po wilgotnej trawie o poranku.

To jest czas, kiedy świat jest zdecydowanie bardziej miękki niż wskazuje na to jego wygląd.

Krok 23: Miej przy sobie zawsze materiał o teksturze przypominającą skórę smoka.

Dotykając go, odzyskasz utracone marzenia.

Krok 24: Jeżeli poczujesz, że twoje myśli wyciekają przez drzwi - nie zamykaj ich.

Pozwól im szybować poza granice znanego, by powróciły z nową siłą.

Krok 25; Znajdź swój własny gest, który paczy świat.

To może być kiwnięcie głową albo mrugnięcie jednym okiem. Używaj go, by zatrzymać chwile niezwykłe.

Krok 26: Zawsze noś w kieszeni małe, zimne kamyczki.

Są one kotwicami realności w oceanach iluzji.

Krok 27: I w końcu - jeśli wszystko zwalnia, jeśli czas wygląda jak cieknąca świeca, tańcz cały rytuał z mgłą.

Wtedy Wszechświat śpiewa ci swoją tajemniczą kołysankę, a ty stajesz się jednym z jego dźwięków.

Epilog:

Nie ma w tym opowiadaniu ani początku, ani końca. Każdy czytelnik wchodzi do tej istrukcji jak przez wrota snu, które zmieniają kształt pod stopami. A ty? Czy potrafisz przeczytać między wersami? Czy staniesz się elementem chaotycznego organizmu, który nazywamy istnieniem?