Tylko jedno
Tylko jedno, co przetrwało,
Tylko jedno zapomniane.
To, czego jest za mało,
Zostało z serca wyrwane.
Jedyne prawdziwe i ciche,
Co przywleka dziś samotność,
W kilku ruchach całe życie,
Które pokazały mi prostą.
Zapodziałeś się, najdroższy,
A sama na tym krześle
Siedzę, wypisując listy,
Zapomniawszy, że to nie wrzesień.
Teraz tylko do siebie,
Bo nie ma komu czytać,
Mogę napisać prawdę,
O którą nikt nie chce zapytać.
Komentarze (8)
Dobre, aczkolwiek coś mi tu nie pasuje 4 wybacz może innym razem :*
Dziękuję :>
A mi się podoba, taki spokojny wiersz, 5 :)
A dziękuję Ci :>
Kilka słów wprowadziło mnie w melancholijny nastrój... i przemówiło do mnie :) zostawiam 5 :)
Dziękuję ślicznie!
Powiedziałabym, że ten wiersz ma nawet charakter refleksyjny. Podoba mi się, zwłaszcza że można go rozpatrywać na tak wiele sposobów, podciągając nawet pod historię. Dobre wywarł na mnie wrażenie, zostawiam 5 :)
Dziękuję, Rasiu!
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania