rym do chaosu

czy z ostatnim wierzącym umrze i Bóg

a jeśli tak to kto go pochowa

nie będzie kwiatów sztandarów ani trąb

nekrologu w gazecie

stypy ani jednego dobrego słowa

nikt nie powie był i nie ma

nikt nie zapłacze

nie zamówi mszy

nie wspomni przy kolacji

nikt nie posprząta po nim rzeczy

w kartony nie spakuje

na odczytanie testamentu nie pójdzie

więc na zmarnowanie

niebo i ziemia

każdy kamień

każde drzewo odarte z tamtych ramion

nikt świeczki nie zapali

nie zgasi po nim światła

nie domknie drzwi na wpół otwartych

że byle przeciąg

byle kot

a tylko listonosz zajrzy

pocztę na stole zostawi

pośród ćmielowskiej porcelany

zdumiony

co się stało

że Bóg nie dopił kawy