U siebie

Nie muszę iść szybciej,

by zdążyć na siebie.

Czas, co uciekał kiedyś,

dziś kroczy obok.

Nie każdą ciszę muszę nazwać,

nie każdą myśl wyjaśnić.

Dojrzewają w spokoju te,

które nikt nie pogania.

Świat pędzi w rytmie,

ja wolę obrać kierunek.

Nawet w bezruchu stoję mocno,

to moje miejsce, u siebie.

Nie gonię znaków z zewnątrz.

Wystarczy ten jeden głos,

cichy szept w środku:

''To wystarczy na dziś''.

Wszystko, co moje,

przychodzi w chwili gotowości,

jak deszcz po suszy,

w sam raz.