U Taty w ogródku groteska

Osoby: COŚ, PUSTKA, CZAS, TATA.

COŚ: Jesteś niczym.

(Pustka milczy przez chwilę. Czas też tam jest.)

PUSTKA: A ty kim jesteś?

COŚ: Ja? Ja jestem wszystkim.

PUSTKA: Wszystkim, to znaczy czym?

COŚ: No wszystkim, co jest.

PUSTKA: A skąd jesteś?

COŚ: Ja jestem znikąd.

PUSTKA: A gdzie to jest?

COŚ: No nigdzie.

PUSTKA: No ale przecież ja też jestem stamtąd.

COŚ: Jak to?

PUSTKA: No tak to.

(Chwila pustki.)

PUSTKA: A może to ja jestem wszystkim, a ty jesteś niczym?

COŚ: Czyli nic jest wszystkim, a wszystko niczym? To ja jestem tobą, a ty mną? Zaraz… to czy my w ogóle jesteśmy?

PUSTKA: To wiesz co? Może zapytajmy taty. On wie wszystko.

PUSTKA I COŚ (razem krzyczą): Tato!

TATA: A ci znowu swoje…