u źródła cienia

Piasek przez ręce przeleciał

Kościół dla dzieci się rozleciał.

Na wzgórzu stoi posąg ze złota i miecza

kolor rzeki zbladł, wyschły wszystkie dorzecza.

Słońce karmiące wszystkie cienie stanęło w bezruchu

Róże i lilie zamierają w bezduchu.

Młyn wodny prądu już nie generuje

Pustynia głębiej w świat maszeruje.

u źródła radości zostały tylko cegły

Nawet najgłębsze studnie już uległy.