układ
w pierwszych słowach tego wiersza
zawrę preambułę
zbędę prawa do wolności
tego co przeczułam
co mi dała intuicja
a ja roztrwoniłam
w zamian będziesz utrzymywał
że to niezbywalne
samo dobro męskie żebro
i okazjonalnie
kilka liści tylko zdartych
z peelek bez znaczeń
dwie parafki i klauzula
poufności - koniec
zwieńczy wierszyk
patrz wers pierwszy
tam nie ma nic o mnie
Następne części: Układ z figurami... retorycznymi
Komentarze (13)
nic z tego nie rozumiem
Nie przejmuj się. :->
Fajnie, że zachęcasz czytelnika do wysiłku myślowego. Znaczy, każdy wiersz to robi, ale, no, tutaj jest to szczególnie zauważalne. Bardzo spoko utwór.
Nie lubię łopatologicznie. :-> Pozdrawiam.
Panie Buczybór - o czym ten utwór jest jeśli można?
Mnie tam się taki wiersz podoba. Inna forma, inny klimat. Z humorem :)
Dzięki. Taki właśnie miał być. :->
Uczucia obszyte traktatami, prawnymi obostrzeniami, intercyzami, wytracają impet i zjadają własną definicję.
Dalej - męskie żebro - zawłaszcza odrębne istnienie kobiecości jako takiej, ukazując jej bezistnienie w oderwaniu.
Końcówka zatacza koło, kojarząc mi się nieco z Uroborosem, ale tu nikt nie uprawia na sobie kanibalnych aktów.
Takie mini wierszowe perpetum mobile wyszło, na mój prosty dzban.
Ciao.
Dobry dzban, Canulas. Dziękuje za interpretację. :->
1→Naczynko z kawałkami ''ego'' zakryte zasłonką
2→Odrzucenie nakrycia.
3→Puste naczynie, lecz kolor ścianek jest teraz inny.
A niech to, co za pokręcona interpretacja. Ale to były pierwsze myśli:~))
Fajnie czytasz, DD. Niski ukłon za to. :->
Intercyza, gdzie podmiotowi zabiera się wolność w imię zasad patriarchalnego układu społecznego, w zamian - łożenie na potrzeby żony, która nie posłuchała intuicji, więc preambuła do aktu stanowiącego jej aktualną rzeczywistość taka smutna.
A te potwierdzające parafki? Poufność? Nie wiem.
Pozdrawiam.
Poufność, gdy układ nie dotyczy relacji małżeństwa. Dyskrecja... :-> Dziękuję.
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania