Uluru

Głaz który leży

Na sumień tysiącach

Co krew i pieniądze

Mieszały bez końca

Historię znaczyły

Piętnem cierpienia

Zawsze tak skore

By życie odbierać

Ten kamień magiczny

Zcalony z tą ziemią

I z nią oddany

Aborygenom

Ich przy nim blisko

Pokoleń tysiące

W zgodzie z naturą

Z wiatrem i słońcem

Żyło szczęśliwie

Na ziemi tej razem

Aż białe żagle

Zwieściły zagładę

Ten stróż krainy

Na końcu świata

On tylko milczy

On nie rozpacza

Jak krew co krzepnie

Kolory swe zmienia

Tym przypomina

Że tu skamieniał