Unikat

Unikat.

6 liter tworzące słowo które dodajemy do jakieś rzeczy aby podkreślić jej wyjątkowość zazwyczaj omijając siebie.

Unikat.

Nigdy nie myślimy o sobie jako o unikacie. Przecież wszystko da się zmienić. Da się upodobnić do każdego lub zmienić się całkowicie jednak oczy... oczy pozostają zawsze nie zmienne. Oczy nie potrafią być dyskretne. Zbyt wiele ludzi się o tym przekonało i zbyt wiele przeklinało się za błędy przeszłości których nie unikniemy. Bo jak mamy poznać smaki różnych uczuć?

Jak mamy poznać smak porażki, zwycięstwa, żałoby i szczęścia kiedy tylko jesteśmy obserwatorami swojego życia?

Unikat.

Patrzymy w lustro i szukamy w sobie wyjątkowości. Szukamy w sobie coś co inni w nas dostrzegają. Jakiejś cechy przez którą zwrócili na ciebie uwagę. Jednak niczego się nie potrafimy doszukać. Bo mamy przed sobą zakrzywiony obraz. Zakrzywiony obraz swojego wyglądu i charakteru. Bo przecież jesteśmy tylko obserwatorami swojego życia którzy zatrzymali na chwilę film wychodząc do toalety. Zatrzymaliśmy to w najbardziej dramatycznej chwili i zapomnieliśmy o tym. Zaczęliśmy się interesować innymi sprawami i przez to na moim nadgarstku widnieje średnik. Bo zatrzymaliśmy obraz a nie dźwięk. Dźwięk nadal jest słyszalny i się zastanawiasz dlaczego leci coś z drugiej części mimo iż zatrzymałeś się w połowie pierwszej.

Bo życia nie można zatrzymywać cofać i przyspieszać. To nie film.

Chociaż większość ludzi chciałby aby tak było. Żeby można było przewinąć nieprzyjemne momenty i być na samych dobrych. Aby omijać to co nie przyjemne. Przeskoczyć to. Żyć zawsze szczęśliwie i beztrosko. Ale tak się nie da.

Życie zawsze potrafi skompilować z każdej decyzji, wyboru. Z czegoś co nie jest zależne od nas.