universum

leżysz obok

a ja nie wiem, czy to jeszcze ciało

czy już światło

twoja skóra ma smak gwiazdy

która zgasła

ale wciąż ogrzewa

wspomnieniem ognia

nie mów

głos burzy geometrię tego stanu

wystarczy, że jesteś

jak dźwięk, który rozchodzi się

po moich kościach

wszystko tu jest pulsacją

ty, ja, przestrzeń między

która zaprasza

czy to przypomnienie

że pochodzimy

z tego samego oddechu

i że kiedy się łączymy

światło wraca

tam, gdzie jeszcze przed nami

coś się śniło