Upadam
Znów upadam tylko w dół,
Ciągle brakuje mi tu tchu.
Żyję w swoim świecie snów,
W którym ciągle brakuje słów.
Każdego dnia słyszę potok słów,
Lecz brakuje im pięknych czynów.
Poszukuję odpowiedzi na moje pytania,
Odnajduję jedynie powody mego upadania.
Spoglądam w swe oczy wypełnione smutkiem,
Poszukują w tym świecie resztek szczęścia, które są zabytkiem.
Stoję dumnie przed jej obliczem,
Spogląda na mnie śmierć swym zimnym wzrokiem.
Wyciąga rękę po moją duszę,
Lecz ja tylko upadam w dół.
Komentarze (8)
"Żyję w swoim śniecie snów" - Tu chyba powinno być "świecie". "Poszukują w tym świecie resztek szczęścia, które jest zabytkiem." - Z kolei tu zamiast "jest" powinno być "są". Niemniej jednak tekst mnie chwycił. 4 :)
Dawid, wyluzuj...Mam wrażenie, że ty ciągle o tym samym tylko na tysiąc różnych sposobów...
Wiersz ładny. 4
Mi też się zdaje że cały czas ten sam temat.
Ale wiersz na 4 zasługuje.
Staram się pisać jak mam wenę, a jakoś inne tematy mi nie wchodzą.
Jest wiosna spróbuj napisać o czymś pozytywnym. Niewiem pisz o kwiatkach co się budzą do życia, by być z nami pare chwilek.
O motylku co odwiedza je o poranku.
A zobaczysz że i humor się na oewno porawi.
Ale wiem coś o tym że jak wena dopadnie to nie da się pisać pid czyjeś dyktando.
Dla mnie - porażka.
Dlaczego? Wiem rymy nie są dobre ale dopiero uczę się pisać. Tematyka podobna niestety ale jakos nie mogę się oderwać od tych smutnych klimatów.
Dla mnie kolejny wiersz o tym samy, sztuczne cierpienie, jakaś miazga totalna. Wiersz nic w sobie nie ma. Brak emocji.
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania