Upadek Ikara do styksu

Ten uniesiony przez

Ludzkie techniki raz

Dotknął żaru błękitu

I zdołał ujrzeć bramy

Zeusowe, lecz topnieje

Podczas swego lotu

Ostatniego

Topnieje.

A skóra jego pływa

Na nim jak ogień

Gdy w końcu pióra

Porzucają dumę

Ciało jego uderza

W morze

Zadumy.

Teraz tylko kości

Na styksowej wodzie

Pływają upokorzone

Patrzą na niebios zorze

Chcąc podlecieć

Jeszcze raz.