Upadek rodu — Mroczny

Młody Sęk z zielonym mchem pod nosem przeglądał rodzinny zbiór podobizn. Atlas roślin był pełen ususzonych przodków.

Zapieczętowani suchą powłoką z wydzielin ślimaka, spoglądali na niego z ukosa.

— Ahh! Chciałbym chociaż raz spotkać zaginionego brata. Jego strona była pusta, lekka mgiełka wirowała oddechem śpiącego ślimaka. Staruszek wysychał, linia rodu badylastych była mocno pokręcona.

Babka z winorośli, dziadek z konopi, rodzice krzyżówka, a on odszczepieniec z drzewa. Żadna droga ewolucji nie postępowała tak szybko. Brat był zupełnym odmieńcem. Nosił rysy ludzkie, takie wydłutował mu stryj, rzemieślnik spod ciemnej gwiazdy. Zniknął pewnej nocy bez wieści.

Szmery zainteresowały młodego odkrywcę.

— Panie, a twoje korzenie. Jak głęboko sięgają? — Badylasty śledził wzrokiem zamyślonego Mrocznego, który wertował zapiski w rogu skromnego pokoju.

— Moje sięgają głęboko. — Podniósł wzrok na tyczkę, którą oplatały pędy poskręcanych macek.

Badylasty potrząsnął dłońmi, jakby chciał odrzucić przebiegające dreszcze po jego ramionach. — Lokaj dotknął go zimnem, które przyniósł ze strychu butwiejącej chaty.

— Tutaj przyszedłeś na świat. — Bezbarwny głos wydobył się z gardła Lokaja.

Tutaj! W tej łupinie? — Zdumienie w oczach młodzieńca na widok łusek było ogromne.

— Ależ tak! — Lokaj wyszczerzył zanikający uśmiech.

Twój ród wywodzi się z najbardziej szlachetnych osobliwości. — Mroczny wstał, zakładając binokle. — Popatrz na mnie, ja sięgam samego środka ziemi. Moi przodkowie kopali tunele w głąb tej kuli, o tu? — Zaznaczył palcem na zwichrowanej mapie dawnego okręgu. Wydobywali złoto, diamenty i pył wszech czasu. Żyli setki lat, aż do czasu odkrycia przez mięsożernych dynamitu.

— Dynamit wybuchał z taką siłą, że zakopywał żywcem wszystkich. — Lokaj dokończył, widząc łamiącego się w oczach Mrocznego.

— Jak udało się wam przetrwać? — Zdumienie wyprostowało korę na czole młodzieńca.

— Nie udało się, jak widzisz. — Lokaj jest materialnym niewidkiem, a ja... — Nie dokończył.

Przebłysk zdarzeń minął ich szybkością światła.