upał

tracę oddech

z każdym ruchem

walczę

uderzam dłońmi

o niewidzialną błonę

nic się nie dzieje

tylko słabnę

a ciepło mnie trawi

płuca spijają resztki tlenu

schnąc z pragnienia

rozgrzany beton

jeszcze bardziej twardy

tracę myśli

jedną po drugiej

aż sama będę zapomniana

nim zapomnę kim jestem

strawionym motylem

kamieniem w głębinie rzeki

Klaudia Gasztold