Urojenia
Czuję, że powoli wariuję.
Nie jestem już sobą.
Zbłąkane pytania bez odpowiedzi
Krążą po mojej głowie.
Duszę w sobie pragnienie,
By uciszyć głosy
Tylko w mojej głowie.
Nie jestem sobą.
Patrzę przed siebie.
Są tam osoby,
Które widzę tylko ja.
Urojenia.
Zamykam oczy.
Krzyczę.
Komentarze (12)
a może spacer z przyjaciółmi? życzę uśmiechów 5 :)
Dziękuję i pozdrawiam :)
Każdy ma swoje unikalne urojenia. 5
Mam nadzieję że to tylko pomysł na wiersz a nie problemy zdrowotne..Pozdrawiam 5
Tylko pomysł na wiersz. Dziękuję i wzajemnie.
Czasami tak się dzieje. Te głosy i osoby są uciążliwe. Za wiersz 5 :)
Dziękuję bardzo!
Bardziej smutnego się nie dało wymyślić?
Dało się, ale po co? ;)
Tak dla uściślenia tylko - urojenia są fałszywymi przekonaniami, błędami w myśleniu, mówiąc najprościej. A to, o czym piszesz, czyli nieprawdziwe doznania zmysłowe (słyszenie głosów, widzenie osób, które nie istnieją) to raczej omamy, inaczej halucynacje. Omamy to nie to samo, co urojenia. ;) Pozdrawiam. ;)
Ach tak. Mój błąd. :)
Widzisz coś, czego nie ma, a może my tego nie dostrzegamy... 5 ;)
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania