Uskrzydlony - Prolog

Miałem wtedy pięć lat.

Pamiętam, że byłem w moim pokoju. Był pomalowany na barwy, które wybiera się głównie dla chłopców, zielony i niebieski. Leżałem w łóżku z dębowego drewna. Było dokładnie pościelone, jak zawsze. Za oknem mieniły się gwiazdy wiszące na nocnym niebie, całość wyjątkowo pięknie się komponowała tej nocy.

Trudno mi określić godzinę, ale było gdzieś koło północy.

Co jakiś czas psy wyły ponuro nie dając mi zasnąć. Samochody przejeżdżały w oddali, także dodając swoje trzy grosze.

Nagle usłyszałem ciche skrzypienie otwierania drzwi wejściowych. Potem delikatne uderzenia butów o dywan.

Strzał, straszny krzyk matki.

Następny strzał. Cichszy.

Usłyszałem coraz głośniejsze kroki. Ktoś szedł po schodach.

Straszne skrzypienie drzwi spowodowało u mnie całkowity brak reakcji.

Do mojego pokoju wszedł człowiek. Wysoki, zakapturzony mężczyzna. Ubrany był w czarną kurtkę i spodnie, dla kontrastu, białe.

Wycelował we mnie pistoletem.

Zobaczyłem światło. Wielkie, jasne światło. Usłyszałem tylko mocne uderzenie o ziemię.

I odleciałem.