uśmiech
idę już na drugą stronę
przez płynną granicę
nie chodzę po wodzie
tak właśnie
bez żadnego cudu
wszystkie okna stoją otworem
przestrzeń w przestrzeni
zostało ledwie kilka słów
wyszeptanych do dzieci
zatrzymają się przez chwilę
w ich włosach ostatnim gestem
drobiny piasku upadną jak łzy
zanim koło potoczy się dalej
Następne części: uśmiech losu
Komentarze (5)
"odrobiny piasku upadna jak łzy" - to jest dobre.
Tu byłem. Nie zawiodłem się.
Dobry.
Magiczne i nostalgiczne, bo przypomina mi o czasach mojego dzieciństwa i o wakacyjnych wyjazdach nad morze, a także nad jezioro, w tamtym okresie historii. 5, pozdrawiam :-)
Jacom JacaM→Właściwie każdy Twój tekst ''zatrzymuje''→w pewnym sensie:)→Pozdrawiam:)→5
''wszystkie okna stoją otworem / przestrzeń w przestrzeni'' → najbardziej
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania