uwierzyłem

w drzwiach otworu stoją dwie siły

jedna że mocno z biedy drwiły

druga zaś piękną dobrocią spływa

do zmian na ziemi powoli wzywa

gdyby te ciało i pożądanie

nie było ważniejsze jak pomaganie

to świat stałby się ludzkim zaklęciem

gdzie z niczego już tak wiele przybędzie

pieniądze szczęścia nie chcą dawać

lecz potrzebne trzeba do życia wkładać

one otworem nie tylko dnia naszego

ale i tego słabszego osamotnionego

dzielmy się ludzie tym co jest dobre

co serce czyste jest i czcigodne

bo wiara w drugiego człowieka rośnie

pnie się ku górze niczym my ku wiośnie