.

Komentarze (2)

• 
  KarolaKorman 08.03.2016

  Wzruszające opowiadanie, piękne 5 :)
• 
  Rasia 16.07.2016

  "iż patrząc na niego można było odnieść wrażenie" - przecinek po "niego"
  "z czego się utrzymywał skoro nigdy" - po "utrzymywał"
  "spoglądając w okno uważnie obserwował niebo" - po "okno"
  "który oznajmił by mu" - oznajmiłby*
  "- Tak mój przyjacielu..." - przecinek po "tak"
  "Już dobrze wiesz co mam na myśli" - po "wiesz"
  "-I" - spacja
  "dobrze mój przyjacielu" - przecinek po "dobrze", oddzielamy osobę
  "Stary niczym świat w którym przyszło mu żyć." - po "świat"
  "Ciepło panujące w mieszkaniu, oraz szum padającego deszczu" - bez przecinka
  "a dźwięk który słyszał jest elementem owego snu." - przecinek po "dźwięk" i "usłyszał"
  "aby oznajmić iż" - po "oznajmić"
  "pomyślał uśmiechając się smutno." - po "pomyślał"
  "Poza ty - kontynuował" - tym*
  "najpiękniejsza tęcza jaką kiedykolwiek widziano." - przecinek po "tęcza"
  "- Zatem, niech się stanie..." - bez przecinka
  "nielicznych chmur zostawiając" - przecinek po "chmur"
  Ciekawe masz te opowiadanio-wiersze. Tylko z interpunkcją troszkę słabiej ;) Podoba mi się jednak sam pomysł, tekst miał swój klimat, to trzeba przyznać. Zostawiam ładną czwóreczkę :)

Napisz komentarz

Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania