Vanitas
Na co czuć człowiekowi,
słuchanemu
przez wiatr.
Wśród pęków białych róż
leży, krwawiąc
atramentem.
Zeszyt planów i marzeń
splamiony
niebieskim pigmentem.
I wzniósł oczy ku niebu,
pytając
o czas pogrzebu.
Na co czuć człowiekowi,
słuchanemu
przez wiatr.
Wśród pęków białych róż
leży, krwawiąc
atramentem.
Zeszyt planów i marzeń
splamiony
niebieskim pigmentem.
I wzniósł oczy ku niebu,
pytając
o czas pogrzebu.
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania