vellichor
deszcz stał ze mną przy wejściu
weszłam tam
tylko na chwilę
książki pachniały kurzem
i cudzym czasem
było w nich coś brudnego
jednocześnie
tak prawdziwie czystego
ktoś je czytał po nocach
ktoś zasypiał nimi pijany
ktoś podkreślał zdania
zanim wszystko
mu się rozpadło
dotykałam grzbietów
jakby były gorączką
po kimś obcym
z jednej książki
wypadł paragon
litery były już prawie martwe
pomyślałam
że człowiek właściwie cały
składa się z drobnych zgub
zastygłam
w zapachu starego papieru
i mokrych okładek
a wszystkie cudze życia
zaczynały powoli
oddychać obok mnie
i to dziwne uczucie
ciche
prawie wstydliwe
jakby między tymi półkami
można było zgubić siebie
i już się nie odnaleźć
samotność
pachniała tam tak dobrze
Komentarze (30)
Noc antykwariatów to jest dopiero wyzwanie.
Wchodzę po świty... dzięki
Tego słówka jeszcze nie znałam, więc dzięki!
Przyjemna treść.
Aisak, ja się zakochałam w tym słowie od razu. Z tych co się czuje a nie tlumaczy.
Dzięki
Przy deszczu można się odnaleźć i znaleźć miejsce dla zbąkanych.
Przypomina mi się "Cień wiatru" - Carlos Ruiz Zafon.
Cmentarz zapomnianych książek, ukryte istnienia, może zapomniane, może przeklęte.
Pomiędzy kartkami schowane czasem cząstki życia, zapachy i plamy samotności i oddechy ciszy.
Pozdrawiam serdecznie
Odnaleźć cudze zagubienia i na chwilę uciszyć własne...
Dziękuję Pasjo
Do następnego w wersach :)
"deszcz stał ze mną przy wejściu" - dreszcze. Od samego początku..
Ten jeden mokry wers...
Dzięki wielkie Polaroid
Świetne otwarcie ''deszcz stał ze mną przy wejściu'', przy wejściu do innego świata, który powoli staje się zapominany... bo ''człowiek składa się z drobnych zgub'' i coś ważnego zagubiło się po drodze, miłość do literatury. Dzisiaj tak mało ludzi czyta...
Trudno się nie zgodzić...
I tak mi szkoda, że coraz mniej rzeczy ma dziś ciężar i zapach.
Dziękuję, że zajrzałaś.
Piękny klimat tworzysz aż chce się sięgnąć po którąś z tych pozycji.
Nie wahaj się...
Bardzo mi się podoba początek- świetny ☺️w ogóle ładny wiersz, przekrój ludzkiego istnienia, przekrój życia… czasem chcielibyśmy poznać życie innych czasem nie…interesujący wiersz😊
Dziękuję. Cieszę się, że się spodobało.
Jeszcze raz.
To lepiej niż się zapętlić.
Po pierwsze fajnie jest tych ludzi okreslic. Wycenic. 😉
Ja w tym czuję bardziej ocalić niż wycenić ;)
Zapẹtlic? .niedlugo schizofrenia bedzie uleczalna
Jak dlugo to potrwa?
Zalezy od konkretnych osób. Pomysl
Wszyscy szukamy sposobu na ocalenie
A?
Przed śmiercią?
Przed zapomnieniem
"jakby między tymi półkami
można było zgubić siebie
i już się nie odnaleźć"
chcenie powoduje.
Świetny wiersz.
Zgubić się choć na chwilę...
Dziękuję za wizytę. Zawsze mnie cieszą.
Ta chwila ... jak imię na wieczność.
Pięknie napisałeś
Chwila ktora potrafi pachnieć całą wiecznością...
Tytuł mnie zatrzymał. Bardzo ciekawy wiersz. Brawo!
Dziękuję za komentarz
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania