W archiwum państwowym

W archiwum państwowym

Przechowuje się wiele skarbów

Dokumenty, mapy, listy, księgi

Świadectwa dawnych czasów

Ale gdy nadejdzie noc

I ludzie opuszczą gmach

Z ukrycia wyjdą skrzaty

I zaczną swoją pracę

Skrzaty to kustosze wierni

Dbają o spuściznę historyczną

Czytają, porządkują, naprawiają

I pilnują, by nikt nie przeszkadzał

Bo skrzaty nie lubią ludzi

Ani ich ciekawości

Jeśli ktoś się zapląta w nocy

Spotka go zła niespodzianka

Skrzaty są zazdrosne i chciwe

Nie dzielą się swoimi skarbami

Atakują, gryzą, duszą, rzucają

I nie zostawiają śladów

A rano w archiwum znów cisza

I nic się nie zmieniło

Tylko skrzaty wiedzą, co się działo

I cieszą się ze swojego złota