w cudzym bagnie

patrzyłam, jak rozjeżdża mu się droga.

za dużo mówił.

o niczym.

aż nic popłynęło po ulicach. prosto w kałuże.

a one rosły. zagarniały osiedla, parki.

nie było już miejsca na wolność.

od brudu.

przyklejał się do butów.

i nie można było iść dalej. i nie można było zawrócić.