W deszczu
gdzie jestem
stoję w deszczu
od kiedy
nie wiem
pamięć
ulotna jak mgła
zawiodła
co teraz
odnajdziesz mnie
czy nie chcesz szukać
czekam
chcę
potrzebuję ciebie
nie ma
i co dalej
pustka
w głowie
drżące serce
łzy kapią powoli
gdzie jestem
stoję w deszczu
od kiedy
nie wiem
pamięć
ulotna jak mgła
zawiodła
co teraz
odnajdziesz mnie
czy nie chcesz szukać
czekam
chcę
potrzebuję ciebie
nie ma
i co dalej
pustka
w głowie
drżące serce
łzy kapią powoli
Komentarze (3)
Fajnie że próbujesz, że wiersz jest prawdziwy, od serca. Dajesz emocje, siebie… I to jest atutem tego wiersza. Pozdr.
Bardzo dziękuję . Pozdrawiam.
Moja babcia bilobil na pamięć brała... i jakoś sobie radziła. Może jeszcze nie jest za późno i dla Pani, Pani Grażyno... proszę się ratować!
A wierszyk... no tak, AI takiego by nie napisała... xD
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania