W deszczu

gdzie jestem

stoję w deszczu

od kiedy

nie wiem

 

pamięć

ulotna jak mgła

zawiodła

co teraz

 

odnajdziesz mnie

czy nie chcesz szukać

czekam

 

chcę

potrzebuję ciebie

nie ma

i co dalej

 

pustka

w głowie

drżące serce

łzy kapią powoli

Średnia ocena: 4.5  Głosów: 4

Zaloguj się, aby ocenić

Komentarze (3)

  • Bernadetta12345

    Fajnie że próbujesz, że wiersz jest prawdziwy, od serca. Dajesz emocje, siebie… I to jest atutem tego wiersza. Pozdr.

  • Grażyna

    Bardzo dziękuję . Pozdrawiam.

  • Grafomanka

    Moja babcia bilobil na pamięć brała... i jakoś sobie radziła. Może jeszcze nie jest za późno i dla Pani, Pani Grażyno... proszę się ratować!

    A wierszyk... no tak, AI takiego by nie napisała... xD

Napisz komentarz

Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania