W drodze
Prowadzi mnie
pamięć boląca
o zapomnianych dawno
marzeniach
Prowadzi mnie
ogłuszający krzyk
w którym słychać krople łez
samobójczo dotykających betonu
Prowadzi mnie
kilka listów od przyjaciół
którzy licząc na spotkanie
postawili kropkę na końcu zdania
Prowadzi mnie
tęsknota za ludźmi
która swoją obecnością
wzbudza we mnie samotność
Prowadzi mnie
dym z papierosa
który w romansie z whisky
planuje rozwód mojego ciała z duszą
Prowadzi mnie
drogowskaz na prostej drodze
prowadzącej jedynie
do śmierci
Komentarze (6)
Chyba każdy taki suplement życia sobie robi , zwłaszcza jak dla własnego celu, zaniedbaliśmy znajomości. Zostaje tylko żal, że nie było to tego warte, by dziś pić do lusterka i myśleć o swym końcu.
Prowadzi mnie
dym z papierosa
który w romansie z whisky
planuje rozwód mojego ciała z duszą - przezajebiste.
Cały wiersz jest świetny, pięknie ubrany w słowa, w klimacie, jaki lubię. Zostawiam 5
Tu się zgodzę z Ren, ta zwrotka jest po prostu świetna, robi doskonałe wrażenie. Całość raczej z tych smutnych i przygnębiających - ale mnie to akurat odpowiada, tym bardziej, że bardzo dobrze zbudowałaś ten klimat. 5 :)
Bardzo klimatyczny, ale równocześnie zabarwiony ponurą rzeczywistością wiersz. Podobają mi się słowa, jakich używasz, by pokazać nam świat swoimi oczami albo po prostu swoje wyobrażenia. Zostawiam 5 :)
Dziękuję każdemu z osobna ! Jesteście niesamowici ! :)
Wracam do niego, bo tak mi się podoba i ciągle o nim pamiętam.
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania