W eter
Puszczam w eter wiersz,
może wróci bumerangiem,
zatrzyma się w twoich oczach —
nie w moich.
Moje widziały już tyle razy
ten sam
twór.
Puszczam w eter wiersz,
może wróci bumerangiem,
zatrzyma się w twoich oczach —
nie w moich.
Moje widziały już tyle razy
ten sam
twór.
Komentarze (10)
Zawsze przykujesz moją uwagę😅🤫
Aeliora Dziękuję dużo to dla mnie znaczy 😀
Dedal
Niw zatrzymał się w moich oczach bałam się patrzeć za długo.
Wiersze mają to do siebie,
że mówią prawdę
nawet wtedy,
gdy człowiek chce skłamać ciszą.
Twój bumerang doleciał,
tylko nie wrócił od razu
krążył nade mną
jak myśl,
której nie chce się przyznać do istnienia.
Mówisz, że twoje oczy
widziały już ten sam twór
tyle razy.
Może dlatego
moje próbowały być inne,
choć uczyły się patrzeć
z tych samych błędów.
Aeliora Te same błędy sprowadziły nas tutaj, teraz wiem że inne oczy widzą moje twory 😀
Dedal nic nie dzieję się bez przyczyny ?🤗
Aeliora Dokładnie jedno na drugie, oddziałuje czy to fizyka lub chemia czy nawet sztuka 😉
Ciekawie 😊tylko jedno spostrzeżenie jeśli zatrzyma się w oczach, to już nie wróci bumerangiem😉albo …albo. No chyba że zatrzyma się tylko na chwilę…powierzchownie. Ale dam zamysł wiersza fajny…
Nie trybię zamiarów, chyba, że nie kumasz czym bumerang. Może tak - trudno, jeśli w ogóle da się, zjeść banana i mieć banana, nawet gdy ma kształt bumerangu.
Ireno Myślę że życie jak ten wiersz, ma w sobie paradoks warto go uwypuklić.
Ciekawy pomysł. Może by tylko zmienić to zatrzymanie w oczach. Może niech zostanie w pamięci?
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania