W jasności

Kieruję wzrok ku światłości,

kąpię się w białym blasku, czekam…

aż mnie oświeci,

olśni piękną ideą.

 

Dostrzegam dziwne kontury mroku,

moje oczy widzą to,

czego umysł jeszcze nie pojmuje.

To obce mojej głowie,

 

jakbym patrzył na własne życie w połowie —

pomiędzy jasnością a ciemnością.

Średnia ocena: 3.3  Głosów: 6

Zaloguj się, aby ocenić

Komentarze (5)

  • realista 2 miesiące temu
    *Była światłość prawdziwa, która oświeca każdego człowieka, gdy na świat przychodzi.
    „A światłość w ciemności świeci i ciemność jej nie ogarnęła” (J 1, 5)*
  • najmniejsza 2 miesiące temu
    Wow to samo chciałam właśnie napisać 🙂🙏
  • Mona Demona 2 miesiące temu
    . Między jasnością a ciemnością jest najprawdziwiej
  • Pulinaaa 2 miesiące temu
    Nic tu jasno nie gra..
  • Listopadowy 2 miesiące temu
    Dziękuję. Pomiędzy - tak właśnie jestem.

Napisz komentarz

Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania