W jasności
Kieruję wzrok ku światłości,
kąpię się w białym blasku, czekam…
aż mnie oświeci,
olśni piękną ideą.
Dostrzegam dziwne kontury mroku,
moje oczy widzą to,
czego umysł jeszcze nie pojmuje.
To obce mojej głowie,
jakbym patrzył na własne życie w połowie —
pomiędzy jasnością a ciemnością.
Komentarze (5)
„A światłość w ciemności świeci i ciemność jej nie ogarnęła” (J 1, 5)*
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania