W jasności

Kieruję wzrok ku światłości,

kąpię się w białym blasku, czekam…

aż mnie oświeci,

olśni piękną ideą.

 

Dostrzegam dziwne kontury mroku,

moje oczy widzą to,

czego umysł jeszcze nie pojmuje.

To obce mojej głowie,

 

jakbym patrzył na własne życie w połowie —

pomiędzy jasnością a ciemnością.

Średnia ocena: 3.3  Głosów: 6

Zaloguj się, aby ocenić

Komentarze (5)

  • realista pół roku temu

    *Była światłość prawdziwa, która oświeca każdego człowieka, gdy na świat przychodzi.
    „A światłość w ciemności świeci i ciemność jej nie ogarnęła” (J 1, 5)*

  • najmniejsza pół roku temu

    Wow to samo chciałam właśnie napisać 🙂🙏

  • Mona Demona pół roku temu

    . Między jasnością a ciemnością jest najprawdziwiej

  • Pulinaaa pół roku temu

    Nic tu jasno nie gra..

  • Listopadowy pół roku temu

    Dziękuję. Pomiędzy - tak właśnie jestem.

Napisz komentarz

Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania