W kokonie czasu

To nie jest wiersz.

Raczej zlepek pomieszanych myśli,

bez ładu i składu.

Nie bardzo wiedziałem, co napiszę za chwilę.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

w szklanej komnacie

zamknięte wołanie

nad dnem błądzące

blask migotliwy

powtarza nadzieję

w poświacie wczoraj

jesteś na widelcu

lecz coraz bardziej

się nadziewasz

po srebrnych

twardych wstążeczkach

zbiegają czerwone

biedronki

biegnij do swojej norki

gdy zobaczysz dwie

biegnij do dwóch

gdy ujrzysz trzy

biegnij do czterech

zobacz więcej

nie zwalniaj

aż w końcu zapomnisz

co było startem

a co ma być metą

to nic

biegnij

serce uderza

o złudzenie dzwonu

dźwięki związane

w supełki ciszy

wiatr owiewa

zwierciadło

musi uwierzyć

że widzi swoje odbicie

zapinasz ostatni guzik

masz pecha

z tą koszulą

niezupełnie

zostały mankiety

kluczem otwierasz próg

przekraczasz drzwi

na but zakładasz dziurkę

widzisz przez nią podłogę

na niej ślad

tego co widzisz

poprzez ścianę dostrzegasz oczy

cudze nieznane

błądzą po zewnętrznej stronie

twojego ja

lecz wnikają głębiej

jesteś przezroczystym

obrazem na ścianie

widać odpadający tynk

przez literki

na białej kartce

przeciekają

kropelki marzeń

płyń

może zdążysz

za nim łódka

nabierze przekonania

co do twego losu

na skraju

przestrzeni

małe lusterka

odbijają tysiące gwiazd

za chwilę wchłoną jasność

w skrzywioną gładkość

gdzie wróg i przyjaciel

wyglądają tak samo

przegapisz rozbicie

a skrawków

nie zamienisz

w pył

w kołysce świtu

mała jutrzenka

przytuli cień

przepalonej żarówki

zaniknie światło

znikną cienie

na horyzoncie

zobaczysz drzewo

domyślisz się

po kształcie punktu

ono wie o tobie

wszystko

dobiegniesz zdyszany

drogą która biegnie

po tobie

skrzywiony

z rękami

opartymi na kolanach

łapiąc powietrze

ujrzysz ślad

po odpowiedzi

nie zakwitnie

dla ciebie

zgnije

odpadnie

jak cząstka trupa

zostanie wchłonięta

już nigdy

jej nie odnajdziesz

nawet gdybyś

rył w ziemi

jak świrnięte

stado dzików

tak się spieszyłeś

a dotarłeś za późno

czyżbyś pomylił

drogę

będziesz filetem

z kokonu czasu

precyzyjnym

rozcięciem

własnego skalpela

ostatnim

zapomnisz

kim byłeś

jesteś

i będziesz

a kiedy powrócisz

z dalekiej podróży

zobaczysz ciemną

lub jasną

stronę księżyca

może nawet pomyślisz

że istnieje słońce

~~~~~~

a zatem

nie zwlekaj

zadaj pytanie