W koszuli z zapachem

w kubku po kawie

w niedomkniętych drzwiach

w koszuli z zapachem

zawisłem

to takie uczucie,

że jeszcze można

zdążyć — pędzę

czasem tylko

czyjś zapach

na pustej ulicy

robi we mnie

mały bałagan

i nagle iskry z ogniska

tak wysoko szybują,

mieszając się z gwiazdami,

a ty i tak blisko, obok

zamykam oczy — i wiem,

tylko gwiazdy zostaną,

gdy je otworzę