W Labiryncie Myśli

Jestem tu zamknięta, niczym w klatce bez wyjścia.Nie czuję nic, bo poczuć już nie mogę.Tylko uporczywe myśli krążą w mej głowie,a każda z nich prowadzi mnie w złą stronę.

Do serca mego dotrzeć nie potrafię,choć wciąż czekam, aż przemówi choć raz.Lecz zamiast jego cichego szeptu słyszę jedynie myśli, co odbierają mi czas.

Idę przed siebie drogą pełną cieni,nie wiedząc, dokąd zaprowadzi mnie los.Gubię siebie pośród własnych myśli,a serce milczy, choć tak pragnę jego głos.

Jestem tu zamknięta, niczym w klatce bez wyjścia.Nie czuję nic, bo poczuć nic nie mogę.Może kiedyś serce odnajdzie drogę do mnie,a ciszę w mej duszy zastąpi jego głos.