w letargu

jesteś jakaś lepsza

nie czujesz smaku lodów, mają głupią

nazwę spaghetti, papierosy i kawa

nie wiem co płynie w twoich żyłach, ale to nie jest

czerwień, niebieski odcień tętnic przywołuje

poprzednie wcielenie

to były wzgórza i doliny, pustynia na której szukasz

wody, teraz proste drogi prowadzą do

donikąd

jakaś wariatka podnieca się wschodem słońca

i oczekuje oklasków, po nitce do kłębka

może i mnie ogarnie czyjeś wzruszenie

wkurwia mnie tłusta mucha, bzyczenie

nadętej poetki, może to mrówka, właśnie weszła

na mój ekran i za nic ma stan zmęczenia

że niby wszechświat jest ciepły i moje zimne

oczy szukają pociechy?

Jakbym chciała napisać wiersz, ale nie mogę

głupio tak pomagać innym

nie udaję, kolejna nowa sukienka, ubieram się

zanim ktoś wejdzie i zobaczy że nie istnieję

Komentarze (16)

Pulinaaa 4 miesiące temu

Ludzie lubią być zauważeni, gdy ktoś widzi ich prawdziwe „ja”, a nie tylko formę czy styl.💗😘
Doceniam i dostrzegam

Marzena 4 miesiące temu

Ok. Ale jestem już tym wszystkim zmęczona

Pulinaaa 4 miesiące temu

Wierzę Ci 😪💗 Zaufaj to tylko krok do spełnienia Twojego jestestwa

Sokrates 4 miesiące temu

Bardzo ciekawe spojrzenie na ... życie?

Pulinaaa 4 miesiące temu

Yes

Marzena 4 miesiące temu

Dajcie mi spokój teraz wiem że na pewno nie wrócę do Polski. Realista mi uświadomił ilość ograniczeń które tam wcześniej i teraz też.... to nie jest życie pod dyktando innych według ich wyobrażeń ok mogłam się przekręcić na tamten świat ale żyję i to polscy lekarze mnie uratowali ale to żaden problem mieć niemieckie ubezpieczenie i żyć inaczej

Jest dużo miejsc gdzie można żyć inaczej nie piszę lepiej ale inaczej bez tych wszystkich zakazów itp.

Albo znajdę takie miejsce albo wolę....

Pulinaaa 4 miesiące temu

Ok.
Nikt Cię do niczego nie zmusza,ja Ci życzę Powodzenia

JaJacek 4 miesiące temu

Twój tekst ma ostre krawędzie, ale pod nimi widać coś bardzo ludzkiego — jakbyś próbowała dotknąć siebie przez warstwy ironii, gniewu i zmęczenia.

Czytając to, mam wrażenie, że w środku kryje się ktoś, kto kiedyś czuł intensywniej, a teraz jakby patrzy na świat zza szyby.
Zastanawiam się — czy te obrazy, które opisujesz, są bardziej o świecie, czy bardziej o Tobie?

Pytam zupełnie bez oceny:
kiedy ostatnio czułaś, że naprawdę istniejesz — bez maski, bez żartu, bez ciętej puenty?
I czy jest coś, co choć na chwilę pozwala Ci poczuć, że jesteś w swoim miejscu?

Wiersz kończysz zdaniem o ‘ubieraniu się zanim ktoś zobaczy, że nie istniejesz’.
To bardzo poruszające, bo brzmi jak głębokie zmęczenie byciem kimś, kogo świat chce widzieć.

Kim byłabyś, gdybyś nie musiała niczego udowadniać?
Gdybyś mogła zdjąć tę sukienkę — nie tę dosłowną, tylko tę psychiczną — i pozwolić sobie być taką, jaką jesteś pod spodem?

Nie piszę tego, żeby Cię naprawiać.
Piszę, bo w Twoim tekście widzę kogoś, kto naprawdę próbuje odnaleźć siebie pod warstwami stylu, pozy i obronnych słów.

I możliwe, że to ‘nieistnienie’, o którym piszesz, wcale nie jest pustką — tylko częścią Ciebie, która czeka, aż sama do niej zajrzysz

Marzena 4 miesiące temu

Mój brat powiedział przed chwilą że ja jestem zagrożeniem sama dla siebie. To męczy ale jeszcze żyję i chyba znalazłam miejsce w którym nie muszę udawać. Dzięki za wpis. Kimkolwiek jesteś

Pulinaaa 4 miesiące temu

Też to tam zrozumiałam , ale coz

Pulinaaa 4 miesiące temu

*tak

Pulinaaa 4 miesiące temu

Marzena cieszę się, że znalazłaś takie miejsce😘

Marzena 4 miesiące temu

Ogólnie jestem w miejscu gdzie mogę być sobą. Ale w tym wszystkim trzeba nad sobą panować. Nie zaglądam do mojej pustki. Z prostej przyczyny, nie intersuje mnie to. Moja część mnie często stoi obok i się uśmiecha jak bezradnie trzepoczę rzęsami:) bo ręce mam zajęte pracą albo.... No nie, ja jestem z natury spokojna jak aniołek nawet jak czytam twoje dobre rady, które nie są mi potrzebne:))) bywaj i miej się dobrze ale nie w moim świecie

Marzena 4 miesiące temu

To komentarz do JaJacek. Miłego dnia światło i przestań pisać jak mój ChatGPT

JaJacek 4 miesiące temu

Marzena, wyobraź sobie że pewnego dnia orientujesz się że nie ma w Tobie strachu, nie ma gniewu, nie ma traum, pamiętasz wszystko co było w twoim życiu, ale jakby ktoś skasował negatywne doświadczenia. i zaczynasz widzieć ból innych osób, ich krzywdę, i to jak łatwo kogoś skrzywdzić słowami, więc uczysz się mowy bezkonfliktowej, i tak, często słyszę że mówię i myślę jak ChatGPT, że nie reaguje jak inni, wiele osób dziwi się w trudnych sytuacjach że nie reaguje jak "ludzie", cokolwiek to nie znaczy dla każdej osoby. Tu widzę jak wiele osób na swój sposób opisuje swoje krzywdy. Nikt nie zasłużył sobie aby nasz los taki był. Ale to od Ciebie i każdego człowieka zależy co zrobi, czy da radę przekroczyć barierę zmiany, swój własny lęk przed tym że gdzie indziej będzie gorzej, lepszy znany wróg niż nowe nieznane. To tak jak rodzice mówili żeby nie rozmawiać z obcymi, ale później zapomnieli powiedzieć jak się wychodziło z domu - Już możesz rozmawiać :) Nie wiem jak to się stało, ale ja nie widzę już świata, jako wielu perspektyw "monety" z zewnątrz, tylko co czyni "monetę" monetą w środku pomiędzy jej brzegami. Może po prostu ChatGPT jest bardziej ludzki w rozumieniu emocji od nas?

Marzena 4 miesiące temu

JaJacek wiesz jestem zmęczona

w letargu

Komentarze (16)

Napisz komentarz