w mojej sypialni nie ma już gwiazd

tylko puste blejtramy i zdrapana ze wspomnień farba

ocienień delikatności

z tęsknotą nawleczoną na nić

i gdzie w tym wszystkim

my?

pozostaje beznadziejny rytuał:

ruda małpa na brzytwie – tańczy

i tylko na to nas stać – satysfakcję cieni

poezją nocy

wytatuowałem imiona bezimiennych dziwek

pamięć kałuży 

smak pośladków

krzyk wyrzuconych za drzwi

wszystkie pozostawione kartki zapisałem 

zwierzęcym wyciem

krwią wyssaną z ciszy

co jeszcze można zrobić

by spokojnie zasnąć nie wystarczy się napić

sen nie lubi światła

opuszczona kurtyna jest tylko namiastką 

prywatności za kulisami

teatru lalek

na ustach siadają egzotyczne motyle

owłosione łona pachnące afrykańskim syfem

i ta wlepiona w szybę twarz

zobacz

zadanie domowe wciąż czeka na świt

koszmarna wizja bycia nikim

namalujesz to wszystko gdy poproszę?