"W oszukiwaniu traconego czasu..."
Komu wyje dzwon
to wie tylko on
a na kogo wypadnie
temu w głowę bęc.
Więc połóż się ładnie
dłonie zapleć i złóż
bo w trumnie
to dumnie
i już
Lecz kto próżno dziesiątki
zebrał lat wiele
w oszukiwaniu traconego czasu
i lasu nie sadził - niech sadzi róże
i w dalekie swawolnie się uda podróże
Nie sposób człowiekom
na tej wygrać wojnie
a zatem spokojnie
do końca
aż tuż.
Komentarze (7)
Dobry tytuł:)
Pan prowadzący bloga o podobnym tytule pewnie wpadnie.
"kto próżno dziesiątki zebrał lat wiele
w oszukiwaniu traconego czasu
i lasu nie sadził - niech sadzi róże"
Piękne przysłowie stworzyłeś.
kalaallisut
To akurat nie jest do końca moje, nawiązuję tu do wiersza Goszczyńskiego "Sadźmy róże", zresztą całość jest złożona z takich znajomych fraz, tylko poprzekręcanych.
"Wiem, że umrę, ale nie mam pojęcia kiedy, i to mnie zabija. "
Wiesz Zaciekawiony..."nic nie zdarza się przypadkiem", czasami wystarczy zmienić tor, czasami pozornie może to być książka.
Podsumowując co do utworu:
"Zmarł, bo się urodził."
Przeczytałem, mr Ciekawski, i o ile uwielbiam Twoje artykuły, o tyle wiersze jakoś mnie mijają. To jest zacne pod kątem samej gry słów, czy nawet zawartych mini przysłów, ale jako całość... nie moje góry, nie moje doliny.
Pozdrówka.
Mimo, że tytuł mnie "wyrwał do tablicy" i choć niektóre zestawienia, wersy i inwersje - bardzo ciekawe - to jednak coś nie zagrało w duszy. Pozostawiam bez oceny.
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania