W pamięci

Nie nauczono mnie, jak się odchodzi

od kogoś kto był odpowiedzią

zanim zdążyłam zadać pytanie

Twoje imię wciąż mieszka

w najcichszych miejscach dnia

tam, gdzie serce zwalnia,

a myśli przestają udawać odwagę

Byliśmy zdaniem przerwanym w połowie

nie dlatego, że zabrakło słów,

lecz dlatego, że sens był zbyt wielki,

by zmieścił się w czasie

Teraz idę w drogę,

niosąc w sobie to co niewidzialne

twój uśmiech i oczy, który mnie ratowały,

twoje milczenie, które mnie rozumiało

Jeśli kiedyś zapytasz,

czy to minęło

odpowiem myślą ,

bo są miłości,

które nie kończą się nigdy,

one tylko uczą się

żyć bez dotyku.

Dziś będę oddychać inaczej niż zwykle

Coś się zmienia ,a ja nie mogę przyzwyczaić się do stanu tej "dziwności"

Gdybyś mogli kiedykolwiek uciec daleko,może świat niósł by nas na rękach jak otulone niemowlę