W pamięci
Nie nauczono mnie, jak się odchodzi
od kogoś kto był odpowiedzią
zanim zdążyłam zadać pytanie
Twoje imię wciąż mieszka
w najcichszych miejscach dnia
tam, gdzie serce zwalnia,
a myśli przestają udawać odwagę
Byliśmy zdaniem przerwanym w połowie
nie dlatego, że zabrakło słów,
lecz dlatego, że sens był zbyt wielki,
by zmieścił się w czasie
Teraz idę w drogę,
niosąc w sobie to co niewidzialne
twój uśmiech i oczy, który mnie ratowały,
twoje milczenie, które mnie rozumiało
Jeśli kiedyś zapytasz,
czy to minęło
odpowiem myślą ,
bo są miłości,
które nie kończą się nigdy,
one tylko uczą się
żyć bez dotyku.
Dziś będę oddychać inaczej niż zwykle
Coś się zmienia ,a ja nie mogę przyzwyczaić się do stanu tej "dziwności"
Gdybyś mogli kiedykolwiek uciec daleko,może świat niósł by nas na rękach jak otulone niemowlę
Komentarze (6)
W nowoczesnych stosunkach liczy się tylko cielesny zbytek
Jak chcesz poczytać jeszcze
To dalszy wątek napisze wierszem.
Decyzji jeszcze nie podjąłem
Bo ciągle znajduje jakieś teksty na stole.
Bez zbędnych tłumaczeń i ograniczeń.
Myślę, ze milosc to najwyższa wibracja ze Wszystkich i prawda zawsze zwycięża
mijamy się. Zapadamy jakby w sen ciszy.
Pozdrawiam
Cieszy mnie to jak czytelnicy mnie rozumieją i widzą głebszy sens🤗
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania