w perspektywie
czasami wyobrażam sobie spadanie. niezbyt często,
bo mam lęk wysokości, ale bywa, że nie odczuwam strachu.
wtedy wdrapuję się.
na liny.
a stamtąd, z każdym krokiem, wszystko mniejsze.
i jednocześnie jest w tym lekkość.
nazywam to zawracaniem głowy. od przytłoczeń.
Komentarze (12)
I już przeredagowałaś, Grafomanko -:)
A ja właśnie zabierałem się za komentarz!
"że nie odczuwam strachu" — " że się nie boję wtedy" ( dobrze zapamiętałem? )
Tak, bo zauważyłam, że miałam zbyt blisko siebie ''się''. Tutaj nie ma drastycznej korekty, jedynie zamiast nie boję się, jest nie odczuwam strachu... mały szlif
* i wtedy
niżej... i jednocześnie...
staram się dbać o czytelnika...
to ja skupię się na tamtej wersji ,ok?
Notopech, a jaka to różnica?
Grafomanka, według mnie jest; spokojnie poczekam sobie, zanim ukończysz szlif
Notopech, skończyłam...
Grafomanka, ok.
Jeśli pozwolisz, wstawię poprzednią,oryginalną wersję, ok?
Zagrożenie staje sie jedynym sposobem odzyskania spokoju? Paradosalne.
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania