W rejestrze ujęci w zakładce pamięci

Gdyby ta para miała być na wieki,

pewnie by szybko wynalazła pretekst:

on - aby dłubać w przydasiach – rupieciach;

ona na plotki i na kawę z mlekiem.

Razem z osobna – sąsiadki i ploty;

smarem w piwnicy spaćkane galoty.

A tak w pamięci z dziubków jedzą, z ręki -

uratowani od „razem” udręki.

Gdyby ten chłopak nie poszedł za inną,

gdyby dziewczyna, pomimo, go chciała,

zawsze w jej uszach grałoby, że winny

w nagrodę ocet na wieki dostała.

On by się tamtej nie utuczył strawą,

a ona przy nim nie stała się babą.

Mogą w pamięci mieć młodzieńcze rysy.

Pamięć łaskawa – na nic nie kaprysi.

Gdyby ci starcy dostali od losu

wspólną dzierżawę, znaleźliby sposób,

by ją podzielić, wytyczyć granice?

Pamięć przemilczy, odpowiedź zna życie.

Ale nie zdradzi, by w pamięci trwali,

jako ci młodzi, co tak się kochali!

Piękne być może i zapewne bywa

to co umarło, a w pamięci – żywe.