W ukryciu...
Chciałabym być -
jak kamień.
Lecz pewności nie mam,
czy on - nie czuje...
Jeśli czuje?
To nie chcę.
Niemy w bólu,
cichy w agonii.
Wieki całe
głaz, ale może -
mieć duszę ...
Chwilami moja
nim jest...
Chciałabym być -
jak kamień.
Lecz pewności nie mam,
czy on - nie czuje...
Jeśli czuje?
To nie chcę.
Niemy w bólu,
cichy w agonii.
Wieki całe
głaz, ale może -
mieć duszę ...
Chwilami moja
nim jest...
Komentarze (16)
Kiedsyś słyszałam, że kamienie żyją. Dusza jak kamień zaklęta. Czy ciebie Joanko coś boli? Czy tylko wiersz w ukryciu płacze. :-)
Pozdrawiam Pasjo serdecznie ;)
Kamienie mają zdolność nagrzewania się i są bardzo ciepłe :) 5
Tak, to prawda,pozdrawiam ;)
Piękny wiersz, ujęła mnie jego prostota, w której jest wielka głębia :) 5 :)
Dziękuję Karola ;)
Nie wiem, czy kamień ma duszę, ale ja mam więc 5 dam.
Dziękuję Ewcia ;)
Rzuciłam właśnie okiem na typy wietrzenia skał, jest ich kilka i są w formie bardzo brutalne. Nie polecam być kamieniem, ot, czasem, dla zdrowia ;)
Dawno cię tu nie było ;) Dobrze jest czytać cię znowu ;) Bardzo mi się ppdobało: "Jeśli czuje? / To nie chcę." 5
Dziękuję i pozdrawiam serdecznie ;)
Kamień z serca, czyli serce z serca. Ładny obraz. Bardziej miniaturka średniowieczna, ale krzyżów nie widzę, więc jest dobrze. 5
No tak... ;)
No tak... ;)
Ale to pięknie poskładałeś. Lubię kiedy po skończeniu czytania, myśli jeszcze szukają obrazow w głowie, które autor namaluje słowami. Tu tak się stało.
Pozdrawiam ;)
Pozdrawiam ;)
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania